De beste stripmuurschilderingen die we vonden in Brussel

We hadden niet gepland er een hele ochtend aan te besteden. We zagen de Kuifje-muur, dan nog een muurschildering om de hoek, en voor we het wisten hadden we van onze ochtend in Brussel een stadsbrede schattenjacht gemaakt. Dit zijn de stripmuurschilderingen die we het mooist vonden (de volledige route).

In het kort
Waar	Benedenstad Brussel, meestal wandelbaar vanaf Manneken Pis / Grote Markt
Kosten	Gratis — geen ticket nodig voor welke muurschildering dan ook, alleen een kaart
Benodigde tijd	Een ochtend (2-3 uur) voor een tiental à twaalftal; een volle dag voor de hele route
Er komen	Te voet vanuit centraal Brussel; de route doorkruist de historische kern
Beste moment	Elke droge ochtend, voordat de straten druk worden met ander voetgangersverkeer

Kuifje (Rue de l’Étuve)

Het icoon, vlak bij Manneken-Pis: Kuifje, Bobbie en Kapitein Haddock die een brandladder afdalen. Die iedereen fotografeert, en terecht — het is briljant gedaan (Kuifje in Brussel).

Wat opvalt aan de Kuifje-muurschildering, als je stopt met fotograferen en echt kijkt, is het vakmanschap. Hergé’s strakke lijnstijl — wat hij de ligne claire noemde — werkt uitstekend op grote schaal. De proporties kloppen, de kleuren zijn trouw, en Haddocks uitdrukking alleen al is de omweg waard. Het is geschilderd op een echte brandladder, wat het een speelsheid geeft die de oorspronkelijke kunstenaar zou hebben gewaardeerd. Hier beginnen de meeste muurschilderingenjagers — en hier begint de jacht pas echt.

Broussaille (Rue du Marché au Charbon)

De allereerste muurschildering van de route, uit 1991 — een jong stel dat arm in arm kuiert. Ingetogen mooi, en een landmark in de homovriendelijke buurt van de stad.

Frank Pé’s Broussaille was de muurschildering die het hele project in gang zette, wat haar een historische betekenis geeft naast de schoonheid. De illustratiestijl is zachter en romantischer dan de krachtige lijnen van Kuifje — een losse, expressieve aanpak die bij het onderwerp past. De locatie in de Rue du Marché au Charbon voelt ook juist: een straat die al lang geassocieerd wordt met de LGBTQ+-gemeenschap van Brussel, en de muurschildering is een soort buurtemblemen geworden.

De Kat (Boulevard du Midi)

Philippe Gelucks droogkomische filosofenkat, enorm op een geveltop. We moesten hardop lachen.

Als u Le Chat — of De Kat — niet kent: hij verschijnt al in Belgische kranten sinds de jaren tachtig, en verstrekt absurde wijsheid en zijdelingse filosofische commentaar in de trant van een stripfiguur-Socrates die de mensheid heeft opgegeven maar haar lichtelijk interessant vindt. De geveltopschaal laat de grap harder landen: die uitdrukking van lichte minachting, enorm op een Brusselse muur, is grappiger dan ze recht op heeft.

De Smurfen

Een hele vrolijk blauwe muur vol Peyo’s kleine wezentjes — een hit bij de kinderen die we ernaar zagen wijzen.

Peyo — Pierre Culliford, een Brusselaar — bedacht de Smurfen in 1958, en de muurschildering over de volle muur is een volwaardige hommage: tientallen kleine blauwe figuurtjes bezig met hun verschillende bezigheden, in een compositie die het waard is écht te bekijken in plaats van alleen te fotograferen en door te lopen. Het contrast met Gelucks filosofische kat had niet groter kunnen zijn. De Belgische stripwereld bevat een wereld aan verscheidenheid.

Guust Flater

Vlak bij het Stripmuseum: de aandoenlijk nutteloze kantoorjongen midden in een ramp. Perfecte locatie.

Guust is een bijzonder type Belgische stropheld — incompetent, goedhartig, voortdurend ongelukken veroorzakend door een combinatie van creativiteit en totale onbetrouwbaarheid — en de muurschildering betrapt hem op een karakteristiek catastrofaal moment. De plaatsing vlak bij het Stripmuseum is bewust en passend: dit is de buurt van het museum, en Guust, bedacht door André Franquin, is een van zijn meest gevierde figuren.

Waarom het het beste was wat we deden

Dit verraste ons: de muurschilderingenjacht was onze favoriete activiteit van de reis, en het was volkomen gratis. Het doet drie dingen tegelijk — het is een spel, het is een wandelgids door de benedenstad, en het is een venster op wat Brussel Brussel maakt: een stad die speels genoeg is om stripfiguren op haar gebouwen te schilderen (Belgische strips uitgelegd).

Het wandelaspect is echt en waardevol. De muurschilderingenroute voert door delen van de benedenstad die niet op het standaard toeristenpad liggen — langs zijstraatjes, door stille pleintjes, door het volkskarakter van de oude stad. Je ziet Brussel anders wanneer je op jacht gaat naar muurschilderingen dan wanneer je een gids volgt naar de voor de hand liggende bezienswaardigheden. Je krijgt ook een gratis introductie in de Belgische stripcultuur, die aanzienlijk is: België produceert meer stripboeken per hoofd van de bevolking dan enig ander land ter wereld, en het muurschilderingenproject is een manier om die cultuur op te eisen voor de muren van de stad.

We gebruikten de gratis Stripverhaalroute-kaart om een rondje te plannen, maar eerlijk gezegd was de helft van de lol gewoon op ze stuiten. Er zijn er in totaal 50+; in een ochtend vonden we er een dozijn in het stadscentrum (murenkaart).

De bredere context: waarom Brussel dit doet

Het is de moeite waard te begrijpen waarom Brussel deze muurschilderingentraditie heeft in plaats van haar als vanzelfsprekend te beschouwen. België produceert meer stripboeken per hoofd van de bevolking dan enig ander land ter wereld — het vaak genoemde getal is ongeveer acht miljoen jaarlijks gepubliceerde boeken voor een bevolking van elf miljoen mensen. Strips worden hier werkelijk beschouwd als een hoge kunstvorm — de neuvième art, de negende kunst — en Hergé, Franquin, Peyo, Geluck en de anderen worden behandeld met hetzelfde culturele sérieux dat Frankrijk aan zijn romanschrijvers geeft. Het Stripmuseum (in een Victor Horta-gebouw aan de Rue des Sables) is geen noveltyattractie; het is een serieuze instelling.

Het muurschilderingenproject werd begin jaren negentig bedacht als een manier om deze culturele identiteit op te eisen voor de straten van de stad — de kunstvorm van de gedrukte pagina naar de gebouwen te brengen. Het is een werkelijk democratisch kunstproject in de openbare ruimte, in de zin dat je geen kaartje of culturele referentie nodig hebt om ervan te genieten: een klein kind dat naar Kuifje op een brandladder wijst, heeft dezelfde ontmoeting met het kunstwerk als een volwassene die de volledige Hergé-bibliografie kent. Die kwaliteit — toegankelijk, specifiek, gratis, grappig — is wat de muurschilderingenjacht zo typisch Brussel doet voelen.

Tips van onze jacht

• Kijk omhoog en om hoeken — sommige hangen hoog op geveltops of verstopt in zijstraatjes.
• Begin bij de Kuifje-muur bij Manneken-Pis en maak een rondrit door de benedenstad.
• Combineer met het Stripmuseum in zijn prachtige Horta-gebouw (gids).
• Geweldig met kinderen — maak er een “spot het volgende personage”-spel van.
• Neem de kaart mee — de officiële route is goed georganiseerd en de kaart is gratis te krijgen bij toeristische kantoren en online.

Als u één gratis ding doet in Brussel, doe dan dit. Het vat de ziel van de stad beter samen dan welk monument ook — en u keert naar huis met een telefoon vol cartoonfotos en een domme grins.

De speurtocht combineren met de rest van de dag

De route langs de muurschilderingen combineert goed met ander gratis rondwandelen in de benedenstad — de Grote Markt, de Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen en Manneken Pis liggen allemaal op korte wandelafstand van de Kuifje-muur, dus het is makkelijk om er een volle, gratis of goedkope ochtend rond op te bouwen voor de lunch.

Als je met kinderen op stap bent, heeft onze gids Brussel met kinderen meer informatie over hoe je sightseeing in spelletjes verandert, zoals wij hier deden met “spot het volgende personage”. En als het stripthema je te pakken heeft, bestaat er ook een speciaal reisplan — zie onze stripkunstdag voor een uitgebreidere route die muurschilderingen combineert met het museum.

Staat het museum op je lijst, dan regelt een toegangsticket voor het stripmuseum de binnenhelft van de dag. Voor meer ideeën over waar je kunt eten en rondwandelen in de buurt, zie Grote Markt, de gids voor de Grote Markt, de gids voor Manneken Pis en de beste wijken van Brussel. Wie langer blijft, vindt Brussel in 3 dagen, het Brussel in één dag-reisschema en verborgen parels in Brussel vast nuttig, en reistips voor Brussel behandelt hoe je je verplaatst.

Regen is het grootste risico om rekening mee te houden — de muurschilderingen bevinden zich allemaal buiten, dus check de voorspelling en houd ons stuk overleven op een regenachtige dag in Brussel achter de hand als reserveplan mocht de ochtend nat worden.

Liever niet in je eentje de weg zoeken

Wij vonden het leuk om met een kaart wat rond te dwalen, maar dat geldt niet voor iedereen. Wil je liever dat iemand je wijst op de details waar je zo aan voorbij zou lopen, dan bestaat er een begeleide optie. Lees eerst de kaart van de muurschilderingen en de striproute voor de context. Wil je daarna dezelfde straten met een gids bekijken, dan dekt een wandeltocht langs de stripkunst van de stad een groot deel van hetzelfde parcours. Controleer vóór het boeken in welke taal de tour wordt gegeven, zodat je zeker weet dat je de uitleg kunt volgen.

Een gids is ook handig als je de verhalen achter de muren wilt kennen in plaats van alleen de foto’s. Onze gids Kuifje in Brussel gaat dieper in op de geboortestad van Hergé, en Belgische strips uitgelegd is de plek om te beginnen als de namen hierboven je weinig zeggen. Wie liever eerst een overzicht van de benedenstad wil, kan meedoen met een begeleide wandeling door het stadscentrum en de volgende ochtend op eigen houtje terugkeren naar de muurschilderingen.

Veelgestelde vragen over De beste stripmuurschilderingen die we vonden in Brussel

Heb je een ticket of rondleiding nodig voor de stripmuurschilderingen? Nee — de hele route is gratis en zelfstandig te doen; je hebt alleen de gratis kaart nodig van een toeristenkantoor of online.

Hoeveel stripmuurschilderingen zijn er in Brussel? Er zijn er meer dan 50 verspreid over de stad, hoewel de meeste bezoekers, wijzelf inbegrepen, comfortabel een tiental van de beste zien in één enkele ochtend in de centrale kern.